Coñecendo as caras de quen produce os alimentos que comemos

O SLG trata de recuperar así o apoio aos produtos caseiros, tradicionais e ecolóxicos e o consumo local de produtos frescos, de tempada, que respectan o ciclo natural.Explican que en todos lados houbo, en diferentes momentos, unha perda de relación entre labregos/as e cidadáns que compran a comida, e ao mesmo tempo, un aumento do proceso industrial dos alimentos. “Aparece a inseguridade alimentaria (vacas tolas, tranxénicos, dioxinas...) e un abuso de pesticidas, químicos, hormonas, funxicidas...”

O SLG sinala que, como reacción, moitas persoas que non queren ser consumidoras pasivas véñense unindo para rescatar o sabor dos alimentos naqueles países que xa os perderon. Así, as primeiras experiencias de buscar a comida local xorden nos anos 70 en Xapón, Alemaña e Suíza e, despois dos anos 90 aparecen grupos en Estados Unidos, Canadá e Reino Unido e, no 2001, aparecen en Francia.

Nestes momentos hai unha coordinación mínima a nivel mundial destes grupos, que teñen en común, sobre todo, que as/os protagonistas son os labregos/as e os consumidores e consumidoras.

Na xornada do día 17 de outubro presentarase a experiencia das AMAP ((Asociation pour le Manintien d´une agriculture Paysanne), grupos de comida local en Francia en nome dos que falarán dúas mulleres, unha desde a perspectiva cidadá e outra desde a perspectiva labrega.

PROGRAMA