CIG- Químicas cre que mantendo o trazado do TAV por Serrabal o goberno favorece os intereses dunha mineira norueguesa

O Goberno Galego non di a verdade, o Presidente da Xunta de Galiza alega que un troco no trazado do Tren de Alta Velocidade ao seu paso pola mina de Serrabal levaría aparellado un atraso adicional das obras.

O Sr. Touriño e os técnicos son sabedores que os atrasos orixinados en Ourense, Compostela, Lubián - Ourense permitirían perfectamente o troco do trazado na mina e remataríanse antes as obras ao paso por Serrabal que os devanditos retrasos.

E nós, dende a CIG, preguntámonos: E se houbera algo máis? Quen podería saír beneficiado do paso do camiño de ferro pola mina, xa que o ben común non ficaría afectado….?

Na ourela oposta do río Ulla, na provincia de Pontevedra, existe outra concesión mineira que tamén explota mineral de cuarzo. O troco de trazado solicitado en Serrabal provocaría que o TAV anexaría máis terreos da outra concesión mineira. Na reunión de técnicos mantida en Xuño de 2007, o coñecidísimo Daniel Arias (técnico que realizou mil e unha valoracións da mina de Serrabal, das que se descoñecen as primeiras), xa deu a entender que a variación do trazado afectaría á outra concesión mineira (imos pensar que non lles gustaría entrar en novas valoracións de afección, e que non ocultan outras razóns). O tema, para coñecelo en profundidade, é necesario analizalo desde dous puntos de vista:

1. Punto de vista da explotación; a zona á que afectaría á outra concesión, de realizarse o troco no trazado, nunca podería ser explotada, xa que fica á ourela do río Ulla. Na parte máis alta fica o miradoiro do Ulla, lugar emblemático e de beleza incomparábel (é como se alguén propuxera a explotación do Pico Sacro).

2. Punto de vista dos explotadores; resulta que a outra concesión é explotada por unha filial dun grupo de Noruega, principal competencia de Ferroatlántica. A este grupo noruego é ao que RAMSA ten que proporcionar 50.000 t/ano do mellor cuarzo (xa que o xacemento que eles explotan é moito máis pobre en calidade). A filial dos noruegos crea emprego na Galiza, é certo, pero non coa magnitude que o fan Ferroatlántica e RAMSA, xa que o groso do emprego fica en Noruega (os fornos fican nese país). Os postos de traballo xerados por RAMSA e Ferroatlántica son 1.500, mentres que a filial norueguesa xera arredor de 20 na mina, e dicir no país.

Fica claro, que a explotación da filial noreguesa non se vería afectada polo troco no trazado, xa que o camiño de ferro pasaría por unha zona que non podería ser explotada. Nós sabemos que o grupo de Noruega, mediante a filial, ofreceuse á Xunta de Galiza para retomar a explotación de Serrabal, no caso de non ser renovada a concesión a RAMSA danlle un golpe moi duro ao seu principal competidor, e se lle renovan, réstanlle credibilidade ao demandado polos traballadores e por RAMSA (troco do trazado), xa que existen empresas dispostas a continuar a explotación. Engadir, que os noruegueses levan anos interesándose polos contidos en boro e fósforo do mellor cuarzo de Serrabal ( son as impurezas máis importantes para a fabricación do silicio solar….)

Co mantemento do actual trazado, prexudícase grandemente os intereses dos traballadores e do emprego na Galiza.

10 de Xullo de 2007

Abelardo Landeira

Secretario Nacional da Federación de Químicas Enerxía, Minería (organización afiliada da UISTE-FSM)

Confederación Intersindical Galega