"Moitas veces téñome preguntado porque tanto e tanto falar do "conflito de Dozón" e que pouco saben os e as que falan, do que levamos pasado. No noso centro de traballo, na casa do concello, non podemos enfrentar as agresións, as inxustizas e o acoso coa forza que, ás veces dá a cantidade, o nº de traballadores/as; temos que facelo dende outra vertente, dende a calidade das persoas. É verdade que eu son a faciana do conflito, mais, sabedes a maioría de vós o que leva sufrido Pepiño?. É máis se non fora pola sua dignidade, a sua honestidade e o seu compañeirismo, teño que dicirvos que dubido se seriamos quén, se seria quén eu, de termar das inxustizas permanentes do Alcalde. Polo tanto hoxe, a ledicia pola xubilación do noso Pepiño, ten que ser, debe ser aproveitada para facer un recoñecemento xusto, a quén o merece.", estas eran as primeiras palabras cheas de calor e cariño de Ana Lois Navaza, funcionaria acosada no concello de Dozón e delegada de persoal da CIG, na homenaxe que os seus compañeiros e compañeiras e viciños de Dozón lle quixeron dar a José Areán ante a súa xubilación e a súa marcha do concello de Dozón.
Emocionante acto
Nun acto cheo de emoción e demostracións de compañeirismo, Ana Lois foi a encargada de dirixir unhas palabras para o homenaxeado, do que destacou a súa actitude, que "nos achega de novo a esencia do verdadeiro significado de ser un traballador comprometido" e subliñou que "leva gravado no máis profundo del, os valores da historia do movemento obreiro, onde a traizón a un compañeiro/a de loita non é posible no seu nivel de consciencia".Ana Lois rematou desexando unha "vida feliz" na súa xubilación a José Areán, compañeiro que como ela sufriu o acoso laboral, e manifestou que "seguiremos desde este pequeno concello loitando polos dereitos humanos e laborais".